Kota Kinabalu
Goed aangekomen en gesetteld in onze 8prs dorm besloten we eerst even door de stad te gaan lopen om te kijken wat er allemaal te doen was. Vergeleken met Kuala Lumpur en Dubai was de stad eerder een dorp, maar met de gemoedelijke marktjes met broodjes bapao en saté en kleine drukke straatjes voelden we ons hier al snel thuis. Tegen de tijd dat we honger kregen, kwamen we aan bij de boulevard waar een vismarkt was. Hier werd de versgevangen vis van de dag voor je neus klaargemaakt op een grilplaat. Het zag er heerlijk uit en we besloten een heilbot klaar te laten maken voor 15 ringgit (4 euro). De locals probeerde ons nog te ‘overhitten’ door lachend sambal aan te bieden om over de vis te smeren, maar we doorstonden de test! De vis smaakte nog lekkerder dan dat hij eruit zag en na nog een ingevette maïskolf te eten konden we met een volle buik konden we weer tevreden naar het hostel terugkeren en ons te oriënteren op een aantal tours. Hier besloten we meteen een tour te boeken voor de volgende dag om de jungle in te gaan en de dieren van Borneo te bekijken. Bij ons hostel konden we een 3 daagse tour boeken naar de Kota Kinabatangan rivier, in het oosten van Sabah. We konden meteen de volgende dag per bus (6 uur reizen) richting de jungle gaan!
Jungle tour
De volgende morgen vertrokken we om 6.30 met de bus, de reis zou 6 uur duren (waar je in Azië zeker een uur bij kan tellen) om uiteindelijk rond de middag aan te komen in het jungle dorpje. Op het busstation maakten de ‘loopjongens’ van de verschillende buscompany’s ruzie om wie onze tas onder in zijn bus mocht plaatsen, en daarmee dus onze plaats in hun bus veilig stellen, maar we hadden helaas voor hun al een ticket geboekt. De bus reis was ook een beleving op zich, tussen de lokale mensen waren we weer een leuke attractie. Het was een erg mooie rit, door het gebergte, vlak langs de Mt Kinabalu. Halverwege de reis stapten er een groep zwaar gelovige moslims in de bus waar ook de overige lokale mensen aan hun uitdrukkingen op hun gezicht te zien, minder tevreden mee waren. Ook de buschauffeur vond het minder leuk en liep meteen hevig spuitend met een luchtverfrisser achter hen aan door de bus en plaatste ze zover mogelijk achter in de bus, aangezien deze mensen niet bepaald fris gewassen roken. We hebben goed gelachen en waren erg blij met de luchtverfrisser van de buschauffeur!
De volgende morgen vertrokken we om 6.30 met de bus, de reis zou 6 uur duren (waar je in Azië zeker een uur bij kan tellen) om uiteindelijk rond de middag aan te komen in het jungle dorpje. Op het busstation maakten de ‘loopjongens’ van de verschillende buscompany’s ruzie om wie onze tas onder in zijn bus mocht plaatsen, en daarmee dus onze plaats in hun bus veilig stellen, maar we hadden helaas voor hun al een ticket geboekt. De bus reis was ook een beleving op zich, tussen de lokale mensen waren we weer een leuke attractie. Het was een erg mooie rit, door het gebergte, vlak langs de Mt Kinabalu. Halverwege de reis stapten er een groep zwaar gelovige moslims in de bus waar ook de overige lokale mensen aan hun uitdrukkingen op hun gezicht te zien, minder tevreden mee waren. Ook de buschauffeur vond het minder leuk en liep meteen hevig spuitend met een luchtverfrisser achter hen aan door de bus en plaatste ze zover mogelijk achter in de bus, aangezien deze mensen niet bepaald fris gewassen roken. We hebben goed gelachen en waren erg blij met de luchtverfrisser van de buschauffeur!
Uiteindelijk moesten we uitstappen bij een bushalte in de middle of no where, samen met 2 Italianen die dezelfde tour hadden geboekt, en werden we na een uurtje wachten in de zon opgehaald door een klein busje wat ons via een ‘bumpy road’ en een speedbootje naar een klein dorpje in de jungle bracht. Hier aangekomen hadden we tijd om ons even op te frissen en thee te drinken, waarna we meteen een jungle cruise hadden. In bootjes van ongeveer 10 personen, met 20 camera’s, gingen we de grote rivier op en konden we veel dieren spotten, zoals long-tail makaken, chimpansees, uilen, toekans, krokodillen enz. Tijdens deze eerste cruise hadden we al veel dieren gespot en onze gids Khai ‘the big boat’ was een expert in het ontdekken van de dieren.
Na de cruise konden we meteen met de groep aan tafel schuiven voor het avondeten en daarna hadden we even tijd voor ons zelf. ’s Avonds hadden we een ‘nightwalk’ waar we met een gids het donkere regenwoud in gingen. Tijdens deze wandeltocht over modderige paden zagen we veel kleine dieren, zoals kikkers, rupsen, kleine slapende vogeltjes enz. Terug gekomen bij onze kamer zaten we onder de modder en waren we blij dat we even een (koude) douche konden nemen. Om 12u gaan de lichten uit.
De volgende ochtend om 5.30 hadden we een morning-cruise en zouden we de andere kant van de rivier op varen. Het eerste dier wat we tegen kwamen was een krokodil met een dode aap in het water, erg indrukwekkend! Verder zagen we veel apen die aan het stoeien waren met elkaar en we werden verwend met een mooie zonsopgang. Na de cruise stond het ontbijt voor ons klaar en moesten we ons daarna klaar maken voor een 3 uur lange junglewalk.
Tijdens deze tocht zagen we vooral veel kleine dieren waaronder een slang (3m), vlinders en verschillende vogels. Na 3 uur bereikten we het jungleresort en konden we lunchen met (uiteraard) een paar Hollanders en Italianen, waarna het flink begon te regenen. Door de heftige regen ging de middagcruise en de nightwalk dit keer niet door, maar hadden we tijd voor ons zelf om een beetje te relaxen. Na flink wat slaap in te hebben gehaald, bijna het avond eten te hebben gemist en een paar Dexter’s te hebben gekeken, konden we de volgende morgen op voor een morningcruise waar we op het eind van de cruise werden getrakteerd op een groep toekans. Ook weer in the pocket ;)!
Tijdens deze tocht zagen we vooral veel kleine dieren waaronder een slang (3m), vlinders en verschillende vogels. Na 3 uur bereikten we het jungleresort en konden we lunchen met (uiteraard) een paar Hollanders en Italianen, waarna het flink begon te regenen. Door de heftige regen ging de middagcruise en de nightwalk dit keer niet door, maar hadden we tijd voor ons zelf om een beetje te relaxen. Na flink wat slaap in te hebben gehaald, bijna het avond eten te hebben gemist en een paar Dexter’s te hebben gekeken, konden we de volgende morgen op voor een morningcruise waar we op het eind van de cruise werden getrakteerd op een groep toekans. Ook weer in the pocket ;)!
Na het ontbijt werd het tijd om het jungle resort te verlaten en gingen we met een lokaal busje richting een stad in het zuidoosten. Het was een erg mooie rit midden door het hart van Borneo met als einddoel Lahad Datu. Deze stad ligt midden tussen twee van de mooiste wild-life parken van Borneo, de Danum Valley en Tabin wildlife reserve. Het leek ons een prima uitgangspunt om vanaf hier een dag een bezoek te brengen aan beide parken, omdat de 3 daagse tours vrij duur waren, tussen de 500 tot 1000 euro per persoon… sick!
Aangekomen in Lahad Datu merkten we dat de mensen hier een stuk strenger gelovig waren dan in het westen van Sabah, daardoor hadden we niet echt het gevoel dat welkom waren met onze korte broeken en blote schouders. Na een tijdje rond te hebben gelopen en gevraagd vonden we ons hotel en na een warme douche, besloten we naar de receptie te gaan om te vragen wat de mogelijkheden waren voor eventuele dagtochten. Helaas kwamen we erachter dat hier nooit (!) toeristen kwamen en iedereen extern, b.v. via Kota Kinabalu hun tours boekten naar de wildlife parken. Ook was er geen enkele mogelijkheid voor dagtochten en er was, in deze stad met 150.000 inwoners, geen enkel toeristenbureau. De behulpzame hotelmedewerkers wisten ons ook te vertellen dat als we op eigen houtje naar de Madai-caves zouden gaan, we stonden op het punt dat te doen, we minimaal berooft zouden worden,.. dus toch maar niet.
Daarop besloten we een rondje door de stad te lopen en wat drinken en eten te kopen bij een supermarkt. Het was duidelijk een stad met veel armoede, die vergeleken met de rest van Sabah dus totaal niet gericht was op toerisme. We kwamen veel kinderen tegen die leefde op straat en aan het bedelen waren om geld of die ons graag dingen wilden verkopen. Toch bijzonder om zo een heel andere indruk te krijgen van Sabah dan voorheen. Voor ons hotel stond een auto geparkeerd waar wat jochies uit verveling elke paar minuten een rotje onder gooide zodat het alarm afging, uren lang.
We besloten weer terug te gaan naar het hotel om daar een filmpje te gaan kijken. We hadden wel door dat ’s avonds laat op straat lopen in deze stad geen goed idee was. De nachtelijke straatvuren waren vanuit ons raam te zien. We vonden het een beter idee om de volgende dag weer terug te keren naar Kota Kinabalu met de bus om vanuit daar tropische eilandjes te gaan bezoeken voor de kust en naar het Mount Kinabalu National park te gaan.
De volgende morgen stond ons een busreis te wachten van 9 uur (laten we zeggen 10). Onze bus zag er net zo uit als de rest van Lahad Datu en uiteraard werkte de stoel van Willemien weer perfect, hij kon alleen op slaapstand;) Op de helft van de reis kwamen we bij een grenspost en kwam er een man de bus in om onze paspoorten te controleren (vreemd want dit was op de heenweg niet zo). Blijkbaar hadden een aantal mensen in de bus geen geldig identiteitsbewijs mee en werden ze uit de bus gehaald en in een kooi gestopt. Daarna reed de bus weer verder richting Kota Kinabalu. Hiervan waren we toch een beetje geschrokken dat er zo een verschil wordt gemaakt tussen oost en west in als het ware één provincie, Sabah.
Tegen het eind van de middag bereikten we het Kinabalu youthhostel van waaruit we besloten dagtochten te gaan maken. De volgende ochtend stonden we vroeg op om richting een eilandje, Manukan in het TARK National park, voor de kust bij KK te gaan. Met een klein bootje (helaas vol toeristen) werden we naar het eilandje gebracht en vonden we ergens een wat meer verlaten strandje waar we rustig konden zwemmen, zonnen en snorkelen. Terug gekomen van een lekkere dag zon, zee en strand gingen we weer richting de vismarkt om een visje te eten en ‘s avonds een beetje te poolen. Na een aantal potjes en tientallen keren op de foto te zijn gezet door een Japanse en Chinese toeristen waren de munten op. Waarop we, na een paar ‘jugs Tiger Beer’ onder het genot van live muziek, lekker zijn terug gegaan naar het hostel. We hadden het plan om de volgende dag richting het Kinabalu Nationalpark te gaan voor een jungletrekking.
De volgende morgen vertrokken we met onze zwemkleding aan en een handdoek mee naar Kinabalu Nationalpark waar we hoopten een wandeling te maken langs watervallen om daar lekker te kunnen zwemmen. We zagen een trail van ongeveer 12 km lopen die ons wel leuk leek. Onderweg kwamen we uiteindelijk maar 4 mensen tegen die met bergschoenen, lange broeken en rugzakken goed voorbereid deze trail waren gaan lopen. Ze lachten ons allemaal uit. Komisch voor hun om 2 toeristen tegen te komen op hun gympen met een handdoek om hun nek, die ook nog eens de trekking (die zij naar beneden liepen) omhoog liepen aan het eind van de middag. Al met al hadden we heerlijk gelopen en kwamen we op het einde bij een mooi uitzichtpunt uit op de Mount Kinabalu. Op de weg terug, na een lift van twee andere vakantiegangers waren we uiteraard weer net te laat voor de laatste bus. Dus besloten we, na goed afdingen, een taxi naar huis te nemen. ‘s Avonds, na weer een lekkere vis, hebben we ons maar eens gewaagd aan de plaatselijke stinkende, maar schijnbaar heerlijke vrucht… Durian. Na het eerste hapje hadden we nog onze twijfels, maar na het tweede wisten we het zeker; dit smaakt net zo goed als dat het ruikt, niet dus! We hebben vriendelijk gedag gezegd en de vrucht netjes in de vuilnisbak gedeponeerd. Een andere plaatselijk vrucht, Ranbukan is wel een aanrader!
De volgende dag weer een rustdagje met zon, zee en strand op Manukan. ‘s Avonds lekker gegeten, ‘gepre-gamed (of te wel voordrinken)’ en zitten filosoferen met Edward, die we ook hadden leren kennen in het hostel en op zijn 24e al over heel de wereld heeft gereisd en gewerkt. Voor die dag erna hadden we een raft-trip geboekt op de Paddas river. Helaas was de trein langs de rijstvelden, die ons naar de plek van bestemming bij de Paddas-river zou brengen stuk, maar was er nog een mogelijkheid om op een andere rivier te raften; de Kiulu river. We dachten, laten we dat maar doen dan! Ons niet realiserende dat deze rivier toch een stuk minder spectaculair was dan de Paddas. Bij de rivier aangekomen kwamen er allemaal bootjes volgeladen Japanners voorbij, die zeker niet nat wilde worden en duidelijk niet konden zwemmen. Samen met 2 Japanse meisjes zaten wij in een raft met een guide die er graag iets spectaculairs van wilde maken. En na 2 minuten lagen we al allemaal in het water. Door bijvoorbeeld met z’n allen aan een kant van de raft te gaan zitten, kregen we het voor elkaar om de raft bijna te laten kapseizen en allemaal in het water te vallen. En meer van dat soort ongein. Al met al door de spelletjes van de guide toch een spectaculaire rafttocht gehad.
De volgende dag werd het helaas weer tijd om het vliegtuig richting Kuala Lumpur te nemen, we vlogen pas rond 15.45 dus besloten we ’s ochtends nog een beetje kleur te krijgen op Manukan island. Rond 2 uur gingen we richting het vliegveld en konden we mooi op tijd onze vlucht naar Kuala Lumpur halen.
De volgende dag werd het helaas weer tijd om het vliegtuig richting Kuala Lumpur te nemen, we vlogen pas rond 15.45 dus besloten we ’s ochtends nog een beetje kleur te krijgen op Manukan island. Rond 2 uur gingen we richting het vliegveld en konden we mooi op tijd onze vlucht naar Kuala Lumpur halen.
Aangekomen in Kuala Lumpur was het al laat en de volgende dag zouden we dan eindelijk door vliegen naar Australië!! ‘s Avonds eerst nog even lekker gegeten en ergens in een bar wat gedronken en de volgende ochtend nog even lekker uitgeslapen om daarna het vliegtuig richting Melbourne te nemen. Door de drukte in de stad hadden we weer een beetje een krappe tijdsindeling, maar lukte het nog om op tijd het vliegtuig te halen. Australia here we come!!
